۱۸قدم - جامعه اینترنتی فوتبال‌دوستان ایران

به گزارش خبرگزاری فارس، امروز مصادف با دومین سالگرد درگذشت دروازه‌بان و اسطوره سابق آبی‌ها و تیم ملی کشورمان یعنی ناصر حجازی است، از همین رو علی کریمی که هر ساله سعی کرده یاد و خاطره حجازی را گرامی بدارد ظهر امروز نیز با حضور در بهشت زهرا بر سر مزار حجازی حضور پیدا کرد و برای او فاتحه خواند.

کریمی، حجازی را یکی از اسطوره‌های فوتبال ایران نامید و برخی خاطرات خود را درباره این دروازه‌بان برای حاضرین بازگو کرد. تشویق شدید هواداران آبی که با دیدن کریمی ذوق‌زده شده بودند در نوع خود جالب بود.

کریمی همچنین بر سر مزار چند فوتبالیست دیگر نیز حضور پیدا کرد و برای آنها فاتحه فرستاد

به گزارش خبرگزاری فارس، پس از حرف و حدیث‌های فراوان و بالاخره موافقت مسئولین باشگاه راه آهن علی دایی بعدازظهر امروز با عقد قراردادی به مدت سه سال رسما به تیم فوتبال پرسپولیس پیوست.

گفتنی است قرارداد امروز با پرسپولیس به امضای دهقان و وکیل دایی پیش‌بین با محمد رویانیان با رضایت دایی امضا شد.

همچنین دایی برنامه‌ای سه ساله، برنامه‌های اردویی، لیست بازیکنان، اردوها و بازی‌های تدارکاتی را به مسئولان باشگاه پرسپولیس داد.

دایی همچنین گزارشی از وضعیت بازیکنان فصل گذشته پرسپولیس که قراردادشان را با این تیم تمام شده را نیز از مسئولان باشگاه پرسپولیس گرفت.

در سالی که استقلال دوباره قهرمان لیگ برتر شده، خواستیم از «ناصرخان» بنویسیم، هر چه فکر کردیم چیزی بهتر از شعری که خودش خیلی بجا در مورد خود گفته بود به ذهنم نرسید: «من آن گلبرگ مغرورم، که می‌میرم ز بی‌آبی، ولی با خفت و خواری، پی شبنم نمی‌گردم»

«ناصرخان» انگار توی خونه‌اش نشسته بود، همچنان پرغرور، بازی‌های تیم محبوبش را نگاه می‌کرد، اما به ناگاه، بیماری سر رسید، درست در مقطعی که او هرگز به شکست فکر نمی‌کرد.

او بیش از همه اهل خانه به بهبود امید داشت، مدت‌ها با مرگ مبارزه کرد، همچنان که در مستطیل سبز همیشه امیدوار و مبارز بود.

«ناصرخان» روز 23 آذر سال 1328در تهران به دنیا آمد. در عمر 62 ساله‌اش، به عنوان گلر تیم ملی فوتبال و باشگاه استقلال در بین مردم مشهور و به دلیل خلق و خوی خاصش نیز محبوب شد.

او در این مدت افتخارات زیادی کسب کرد که از جمله آن می‌توان به 2 قهرمانی در جام ملت‌های آسیا، قهرمانی در بازی‌های آسیایی، شرکت در المپیک و جام‌جهانی و همچنین قهرمانی در لیگ و جام باشگاه‌های آسیا اشاره کرد.

ناصر حجازی همچنین از سوی AFC به عنوان دومین دروازه‌بان قرن آسیا نیز انتخاب شد.

این چهره نامدار که طرفداران زیادی در بین مردم داشت، بعد از یک سال و نیم مبارزه با بیماری سرطان، سرانجام روز 2 خرداد سال 90 در بیمارستان کسری جان به جان‌آفرین تسلیم کرد.

مرگ «ناصرخانِ» آبی‌ها نه تنها باعث فراموش شدن وی نشد، بلکه وی را در قلب هواداران فوتبال ماندنی‌تر کرد.

عقاب پرکشیده آسیا که هیچگاه به وی مجال هدایت تیم ملی ایران داده نشد می‌گفت: مردم من و پروین را به این خاطر خیلی دوست دارند و محبوبیم که به جوانان فرصت خودنمایی می‌دهیم.

به گزارش خبرگزاری فارس، دوم خرداد (فردا) سالگرد درگذشت اسطوره‌ای از فوتبال ایران است که در دوران حیات خویش به صراحت لهجه در گفتار مشهور بود و همواره تلاش داشت در نهایت ادب و احترام، انتقادات را بر زبان آورد و اهل ملاحظه‌کاری و سیاسی بازی نباشد.

همان چهره‌ای که در دوران جوانی خیلی زود توسط رایکوف به عنوان پدیده دروازه‌بانی ایران کشف شد، با سنی کم به تیم ملی آورده شد تا مدارج ترقی را با حضور در مسابقات متعدد ملی و باشگاهی بپیماید.

و حتی در دوران مربیگری نیز افتخارات قابل توجهی کسب کرد. حجازی که خود در سنی کم، دیده شد و مجال خودنمایی یافت، ‌ در زمانی که مربیگری کرد، کاشف استعدادهای بزرگی شد که علی دایی، رحمان رضایی از این جمله بوده‌اند.

دو سال قبل، ساعت 10:55 صبح روز دوشنبه 2 خرداد سال 1390 در بیمارستان کسری تهران، غوغایی بپا شد. حجازی، ‌ این عقاب اسیر بیماری شده فوتبال آسیا که نزدیک به 18 ماه از سرطان ریه رنج می‌برد، چشم از جهان فرو بست و فوتبال ایران را تنها گذاشت.

اسطوره‌ای که به خاطر صریح و رک بودن، نزد هواداران فوتبال کشور محبوبیت کسب کرد، حتی در دوران بیماری خویش نیز همچون گذشته رفتار کرد و بیش از پیش دل دوستداران واقعی ورزش را به دست آورد تا تاریخ سه‌شنبه 3 خرداد، مراسم تشیع پیکرش، در ورزشگاه آزادی و بهشت زهرا، در عین تلخی، به یکی از فراموش‌‌نشدنی‌ترین روزهای مهم ورزش ایران تبدیل شود.

*حجازی که بود؟

حجازی، عقاب 185 سانتی‌متری آسیا 23 آذر سال 1328 در خانواده‌ای با 4 خواهر و یک برادر در خیابان آریانا سابق و مالک‌اشتر امروزی چشم به جهان با اصلیتی آذری گشود.

پس از گذراندن دوره دبستان در مدرسه هخامنش دوره دبیرستان

در مدرسه‌های ابومسلم، سعادت، سینا، سهند و شرق، شور و شوق فراوان خود را به ورزش در فوتبال و بسکتبال نشان داد. وقتی در دبیرستان ابومسلم درس می‌خواند، ‌ در پست گوش راست و دروازه‌بانی بازی می‌کرد. همچنین در تیم بسکتبال این مدرسه نیز حضور داشت.

وی در مصاحبه‌‌هایش با رسانه‌های کشور بارها از دوران نوجوانی و جوانی به عنوان ایامی که در شکل‌گیری دوران حرفه‌ای اش در ورزش نقش داشتند، یاد کرد. در یکی از همین گفت‌وگو‌ها گفت:

فوتبال را فقط به صورت تفریحی دنبال می‌کردم. رشته اصلی من بسکتبال بود. حتی برای تیم جوانان بسکتبال ایران هم انتخاب شدم. ماجرا از اینجا شروع شد که روزی با دوستان به تماشای بازی آموزشگاهی که تیم مدرسه ما هم در آن شرکت داشت رفتیم. در همان روز دروازه‌بان تیم مدرسه ما آسیب دید. مربی تیم مرا صدا زد و گفت ناصر بیا درون دروازه بایست من هم گفتم آقا اصلاً من نمی‌توانم. من فقط گاه و بیگاه فوتبال بازی می‌کنم آن در زمین و نه دروازه‌بانی! مربی دست بردار نبود و می‌گفت تو قد بلند داری و بسکتبالیست هم بودی حتماً می‌توانی چند توپ هوایی رو بگیری. خلاصه با اصرار مربی و با ترس و لرز و دلهره رفتم درون دروازه. آن روز برای من یک روز به یاد ماندنی و خاطره‌انگیز است. خودم هم باورم نمی‌شد که چرا با وجود آنکه برای اولین بار درون دروازه ایستاده بودم، اینقدر خوب توپ می‌گرفتم. بازی که تمام شد همه تماشاگرانی که برای دیدن مسابقه آماده بودن تشویقم کردند.

*توجه به تحصیلات دانشگاهی در کنار ورزش

اسطوره فوتبال ایران در کنار ورزش از تحصیل هم غافل نبود. در دورانی که بخش قابل توجهی از ورزشکاران کشور در کنار پرداختن به آماده‌سازی جسم و فعالیت‌های ورزشی، تلاش و تکاپوی زیادی نیز در عرصه ورزش نیز داشتند، او در سال 1350 وارد مدرسه عالی ترجمه شد و لیسانس زبان انگلیسی گرفت.

در ایام جوانی و دوران فعالیت‌های مربیگری، از معدود مربیان ایرانی بود که در کنفرانس های مطبوعاتی با رسانه‌های خارجی، بدون مترجم حضور می‌یافت و در گفت‌وگو با خبرنگاران خارجی، نقطه نظر خویش را عنوان می‌کرد.

برخورداری از این قابلیت به او کمک زیادی کرد تا در دوران بازیگری، امکان راهیابی به تیم منچستریونایتد انگلیس و محمدان بنگلادش را پیدا کند.

در ایام مربیگری نیز او با تسلط به انگلیسی، تیم محمدان بنگلادش را هدایت کرد و در مقاطعی نیز مذاکراتی برای همکاری در ممالکی همچون امارات متحده عربی و چین را انجام داد.

حجازی که خود در 2 عرصه ورزش و تحصیلات، ‌چهره ای موفق بود، همین رویه را نیز در خانواده خویش تعمیم داد تا جایی که آتیلا و آتوسا، 2 فرزندش در زمینه تحصیلات و ورزش به مدارج قابل توجهی رسیدند.

*شروع فعالیت عقاب

فعالیت جدی و اساسی عقاب پرکشیده فوتبال ایران و آسیا، در اصل از تیم نادر در دسته دوم باشگاه‌های تهران آغاز شد. او در اواخر دهه 40 از طریق همین تیم به تیم ملی جوانان و تیم ملی بزرگسالان رسید. در سال 1348 به استقلال (تاج سابق) پیوست و در همان سال اول، قهرمانی جام‌ باشگاه‌های آسیا و لیگ ایران (جام تخت جمشید) به دست آورد.

وی تا پایان دوران ورزشی خود به عنوان بازیکن، به جز یک مقطع کوتاه در سال 1356 که برای تیم شهباز بازی کرد، عضو استقلال بود با این تیم قهرمانی لیگ، جام باشگاه‌های تهران، جام حذفی و جام باشگاه‌های آسیا را کسب کرد.

حجازی اولین بازی ملی خود را در 22 شهریور 1348 در آنکارا مقابل تیم ملی پاکستان انجام داد که ایران 4 بر 2 پیروز شد. آخرین بازی ملی او نیز در سال 1359 و در بازی ایران و کویت انجام گرفت و بعد از آن به دلیل قانون عجیبی به نام «قانون 29 ساله‌‌ها»‌ در شرایطی که تازه 30 ساله شده و در اوج توانمندی‌های دروازه‌بانی بود، از ادامه همکاری با تیم ملی بازماند.

به این ترتیب شمار بازی‌های ملی‌اش در عدد 62 ثابت باقی ماند. او در مدتی بالغ بر 11 سال حضور 2 قهرمانی آسیا در جام ملت‌های 1972 و 1976 و یک عنوان قهرمانی بازی‌های آسیایی 1974 را کسب کرد.

در جام جهانی 1978 آرژانتین مقابل هلند، اسکاتلند و پرو سنگربان ایران بود و در المپیک 1972 نیز حضور داشت.

در مورد این چهر‌ه‌ اسطوره‌ای نکات قابل ذکر زیاد است. نکاتی که تاکنون در رسانه‌های گوناگون کشور به آن اشاره شده است. اما 2 مورد کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

حجازی در سال 1356 که برای یک مقطع کوتاه از استقلال دور شد و در تیم شهباز فعالیت کرد، حتی به عنوان بازیکن داخل میدان و نه در درون دروازه، درخشید و حتی گل نیز زد.

همین توانمندی بالای او بود که در برخی از پیکارهای دوستانه دوران بازنشستگی، ‌ علاوه بر دروازه‌بانی، به عنوان هافبک یا مهاجم به میدان می‌آمد.

نکته دیگر شور و شوق فراوانش برای تصدی پست سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران بود که با وجود حضور در تیم‌های محمدان بنگلادش، شهرداری کرمان، بانک تجارت، سپاهان، اسقلال (2 دوره) ، ذوب آهن اصفهان، استقلال رشت، ماشین سازی تبریز، استقلال اهواز، نساجی قائم‌شهر، داشتن کارنامه‌ای روشن در عرصه مربیگری و تجارب ارزشمند بین‌المللی، هیچگاه به آرزوی‌اش‌ برای هدایت تیم ملی نرسید و در مصاحبه‌هایش نیز به آن اذعان داشت.

*یک مصاحبه منتشرشده

حجازی در دوران ورزشی و مربیگری‌اش، ‌ بارها و بارها با رسانه‌ها گفت‌وگو کرد. حتی برخی از مصاحبه‌‌های منتشرنشده‌اش پس از فوت وی، منتشر شدند. اما یکی از گفت‌وگو‌های بیادماندنی‌اش در سال 1999 زمانی که هدایت استقلال را برعهده داشت و تیم پرطرفدار ایران و آسیا را تا فینال لیگ قهرمانان هدایت کرد، با مجله ماهیانه فوتبال آسیا متعلق به ای.اف.سی، انجام داد. گفت‌وگویی که در رسانه‌های داخلی ترجمه نشد و انعکاس نیافت.

با این حال در آن مصاحبه به نکاتی اشاره کرد که قابل تامل هستند.

در آن گپ و گفت دروازه‌بان دوم قرن قاره به گزارشگر نشریه آسیا گفت:

اگر زمان جوانی امکان ادامه فعالیت با تیم ملی را پیدا می‌کردم، حتم دارم بهترین بازیکن قاره می‌شدم. فقط 29 سال داشتم که به خاطر یکسری مسائل پیش آمده، امکان ادامه فعالیت با تیم ملی را نیافتم. هنگام وقوع انقلاب اسلامی، پیشنهاد همکاری با تیم منچستریونایتد را داشتم. از طرف این تیم بزرگ انگلیسی به تمرینات‌اش دعوت شدم که برایش بازی بازی کنم. حدود یک ماه در تمرینات منچستری‌ها بودم. در دیداری که بازیکنان ذخیره یونایتد حضور داشتم، مقابل استوک‌سیتی حتی بازی کردم و نظر «دیو سکستون»‌که آن موقع سکان هدایت من‌یونایتد را در اختیار داشت، ‌ جلب کردم. آنها می‌‌خواستند 2، 3 ماه بمانم و بعد با من قرارداد حرفه‌ای منعقد کنند. اما به علت وقوع انقلاب و تغییر و تحولات گسترده در کشور، فدراسیون فوتبال ایران هنوز شکل نگرفته بود و کسی نبود که پاسخگو باشد و مسائل را رسیدگی کند. به همین دلیل فرصت عقد قرارداد با یونایتدها را از دست دادم. چون این باشگاه حرفه‌ای بود و نمی‌توانست منتظر بماند. به این دلیل آنها رفتند و با «گری بیلی» به جای من قرارداد بستند. من هم به خاطر نبود فدراسیون و در نتیجه نگرفتن کارت ای.تی.سی بین‌المللی، بدشانسی آوردم. دیو سکستون در آن مقطع به من گفت به دروازه‌بان با تجربه‌ای مثل من نیاز مبرم دارند ولی نمی‌توانند معطل بمانند. این از بخت نامساعد من بود که با وجود شور و اشتیاق فراوانی که برای حضور در منچستر داشتم و از نظر فنی مورد قبول بودم، اما تنها به خاطر نداشتن کارت آی.تی.سی امکان عقدقرارداد نیافتم.

*حفظ دوستی با بزرگان منچستر

حجازی افزود:در جام جهانی 1978 ما مقابل هلند، اسکاتلند و پرو بازی کردیم. در تیم اسکاتلند بازیکنانی از تیم منچستریونایتد مثل «لو مکاری» و «گوردن مک‌‌کویین»‌حضور داشتند. این 2 از من در زمان بازی در جام جهانی شناخت داشتند. وقتی که در تمرینات منچستریونایتد حاضر شدم، این دو بازیکن مرا در جام جهانی به یاد داشتند و با من صمیمی شدند. آنقدر صمیمی بودند که باورکردنی نبود. حتی موقعیکه به ناچار از منچستر به کشور بازگشتم، مرتب از طریق تلفن و نامه، با من در تماس بوده و جویای حالم می‌شدند. با همه محبتی که اینگونه بازیکنان یونایتد به من داشتند، ‌واقعا دلم می‌خواست در آنجا می‌‌ماندم، بازی می‌کردم و باعث افتخار می‌شدم. اما این از بخت بد من بود که به خاطر نابسامانی فدراسیون، مجوز امضا قرارداد نگیرم. با این حال ارتباطم حتی پس از گذشت حدود 3 دهه با آن بازیکنان، به خصوص ری ویلیکینز (مربی امروزی) قطع نشده است.

*فوتبال قدیم و حال

در آن مصاحبه اسطوره ایران از نظر فنی فوتبال آن دوره و عصر جدید را با هم نیز مقایسه کرد. وی عنوان کرد: دوستی‌ها من و منچستری‌ها باقی ماند. اما فوتبال تغییر کرد. در آن دوران فوتبالی، سرعت نداشت. اما اکنون به سبب شرایط جسمانی خوب بازیکنان، فوتبالی با سرعت و شتاب خوبی انجام می‌شود. از این جهت است که اکنون فوتبال ابعاد بسیار پیچیده‌تری به خود گرفته، پیچیده برای مربی و بازیکن. البته اگر حق انتخاب داشتم و می‌خواستم بین فوتبال امروز و گذشته، ‌ یکی را برای بازی انتخاب کنم، فوتبال کنونی را برمی‌گزیدم. من این فوتبال را ترجیح می‌دهم. در کنار تمام ویژگی‌های خوب فنی، امکانات مالی خوبی اکنون وجود دارد. در آن زمانی که ما بازی می‌کردیم، حتی پول لباس و کفش را خودمان می‌پرداختیم. اما اکنون بازیکنان حمایت خوبی می‌شوند. در گذشته بازیکنی مثل من درآمد بسیار ناچیزی از فوتبال داشت و به من و امثال من، آماتور گفته می‌شد. هر چند که شغل من، ‌ فوتبال بود.

*جام جهانی، هدف همه است

در مصاحبه با مجله کنفدراسیون، مرحوم حجازی از رویای حضور در جام جهانی نیز حرف به میان آورد. او گفت: در این دنیا، ‌ اگر از هر بازیکنی سئوال کنید و در مورد جام جهانی بپرسید، از علاقه‌اش برای راهیابی به جام جهانی و بازی در این تورنمنت حرف می‌زند. فرقی نمی کند حرفه ای باشد یا آماتور، ‌ دسته اولی باشد یا دسته سومی. همه و همه آرزوی حضور در این آوردگاه جهانی را دارند. جام جهانی 1978 اولین دوره‌ای بود که تیم ملی ایران به این مسابقات بسیار مهم و ارزشمند راه یافت. ما باید با غول‌های مثل هلند، اسکاتلند و پرو بازی می‌کردیم. در وهله نخست خیلی خوشحال بودیم که به این مسابقات راه پیدا کرده بودیم. خود را مقابل هلند می‌دیدیم که در جام جهانی 1974 نایب قهرمان شده بود و می‌خواست در جام جهانی 1978 تلافی ناکامی ‌اش را در فینال جام جهانی قبلی، با کسب مقام نخست بکند. دیدید که در آن جام نیز تا فینال پیش آمد و نایب قهرمان شد. در مقابل چون اولین تجربه حضور ایران در این مسابقات نیز بود، نگرانی نیز داشتیم. اکنون (منظور جام جهانی 1998 فرانسه) برای دومین مرتبه برای این مسابقات انتخاب شدیم. دیدید که نسبت به آن دوره، ‌بهتر کار کردیم چرا که تجربه بیشتری داشتیم. با این حضور ایران نشان داد که در فوتبال در حال پیشرفت است و صاحب بازیکنان با استعداد خیلی زیادی نیز است که می‌توانند از بازیکنانی مثل من که در تیم کشورمان در جام جهانی 1978 بودند، کسب تجربه کنند. متاسفانه اکنون معضل بزرگ ما، نداشتن یکسری امکانات استاندارد است. به عنوان نمون زمین‌های خوب نداریم در حالیکه کشورهای آسیایی مثل کره‌جنوبی، عربستان و ژاپن از این نظر جلوتر از ما هستند.

*سبک مربیگری مرحوم حجازی

بازیکن و مربی بزرگ فوت شده کشورمان در این مصاحبه همچنین در مورد سبک و روش مربیگری‌اش نیز حرف‌هایی به میان آورد. او عنوان کرد: من همیشه به شاگردانم می‌گویم بازیکن می‌تواند صاحب نام و آوازه باشد. اما آوازه و نام در زمین، فوتبال بازی نمی‌کنند. اگر شماها صاحب نام و آوازه هستید، باید در زمین به خاطر حفظ و افزایش اعتبارتان در دل هواداران، با تمام وجود بازی کنید. اگر این کار را انجام ندهید، از بین خواهید رفت. البته من خودم به عنوان مربی در کل ترجیح می‌دهم با بازیکنان جوان همکاری کنم. آنها شاید از نظر فنی در حد و اندازه‌‌های بازیکنان بزرگ نباشند، اما چون انگیزه فراوان دارند و می‌خواهند پیروز شوند، با تمام وجود در زمین بازی می کنند و دستورات مربی را مد نظر دارند. با توجه به این اصل حتی می‌بینید که دستیاران جوانی هم داشته‌ام که همه با استعداد هستند و می‌توانند در آینده مربیان خوبی برای ایران شوند. به این اصل باور دارم که تا حد امکان به جوانان باید فرصت داد تا قابلیت‌های خود را نمایان سازند. فکر می‌کنم این رویه حتی باعث خشنودی تماشاگر نیز می‌شود. این نکته درست که ما مربیان وقتی روی نیمکت می‌نشینیم، فشار زیادی برای کسب نتیجه هم باید تحمل کنیم. ام اگر می‌بینید چهر‌ه‌های مثل من و علی پروین محبوب هستیم و مردم ما را خیلی بیشتر از مربیان دیگر دوست دارند، یک دلیل عمده‌اش این است که به جوانان نیز فرصت مجال و خودنمایی می‌دهیم.

رئیس کمیته فنی باشگاه پرسپولیس گفت: استحقاق ناصر حجازی خیلی بیشتر از این حرف‌ها در فوتبال ایران بود اما هیچ وقت به خاطر خودش جلوی کسی سر خم نکرد.

علی پروین در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، در خصوص دومین سالگرد ناصر حجازی اظهار داشت: ناصر حجازی نیاز به تعریف و تمجید ندارد چون به نظر من او به حقش علی رغم موفقیت‌های بزرگش در فوتبال نرسید اما تا لحظه آخر سر جلوی هیچ کسی خم نکرد و با آن غرور خود و تیپ شاهکارش در دل هواداران جاز باز کرد و خودش را محبوب کرد و در دل‌‌ها ماندگار شد.

وی افزود: من 10 سال بهترین خاطرات فوتبالی‌ام را با ناصر داشتم و می‌توانم به حضور با او در آرژانتین و خاطرات شیرینم با او بیشتر تکیه کنم، واقعا یاد آن خاطرات بخیر. همیشه فکر می کنم جای او کنار ما خالی است، اما دنیا همین است، یک روز آدم می‌آید و یک روز می‌رود. ناصر سربلند رفت و دل مردم را خیلی خوب به دست آورد؛ یادش همیشه باقی است. ناصر پیشکسوتی بود که برای فوتبال این مملکت در دوران بازیکنی‌اش هر چه داشت در عرصه نمایش گذاشت و به خاطر همین سالیان دیگر هم هرگز خاطرات او فراموش نمی‌شود.

وی در پایان در خصوص شرایط پرسپولیس و حضور علی دایی نیز گفت: خدا را شکر ماجرای راه آهن نیز ختم به خیر شد و حالا همه باید از دایی حمایت کنیم تا انشاالله امسال بتوانم موفق شوم. من مثل همیشه آرزویم موفقیت پرسپولیس است و امیدوارم که ناکامی فصل گذشته را جبران کنیم. البته یحیی گل محمدی زحمات خود را کشید و فقط در قدم آخر بدشانسی و یک خورده کم آورد. انشاالله در تیم جدیدش موفق شود.

گر در اوج فلکم باید مرد عمر در گند به سر نتوان برد شهپر شاه هوا، اوج گرفت زاغ را دیده بر او مانده شگفت سوی بالا شد و بالاتر شد راست با مهر فلک، همسر شد لحظه‎ یی چند بر این لوح کبود نقطه ‎یی بود و سپس هیچ نبود پروازهای بلند ناصر حجازی برای مهار توپ او را به ' عقاب آسیا' شهره کرد ولی او در زندگی هم مشی عقاب را پیشه کرده بود. در دوران حرفه ای خود چه به عنوان بازیکن و چه مربی و در بزنگاه ها نشان داد حاضر نیست از منش همیشگی خود عدول کند. ناصرحجازی از معدود فوتبالیست های ایران بود که هم دردوران قهرمانی وهم مربیگری افتخارات متعددی را کسب کرد تا همین مساله در کنار اخلاق و منش خاصی که داشت از وی یک اسطوره در بین علاقه مندان به فوتبال بسازد. حجازی به همراه تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی ۱۹۷۸آرژانتین صعود کرد و قهرمانی آسیا و صعود به المپیک را هم در کارنامه خود ثبت کرد. وی درمربیگری نیز موفق بود وبااستقلال به قهرمانی لیگ ایران رسید و نایب قهرمانی آسیا را هم در کارنامه افتخارات خود قرار داد. دروازه بان پرافتخار فوتبال ایران زمانی که برای هدایت تیم ' دی استرادا اسلواکی ' در این کشور حضور داشت از بیماری سخت خود با خبر شد و با روحیه قوی ماهها برابر بیماری مهلک سرطان مقاومت کرد.اما درنهایت دوم خردادماه ۱۳۹۰، دارفانی را وداع گفت تا ورزش ایران یک قهرمان را از دست بدهد . قهرمانی که کرنش کردن برابر سخنان بیهوده را بلد نبود و حرفهایش را بدون واهمه می زد. ناصر حجازی متولد ۲۳ آذر ۱۳۲۸ در شهر تهران است. او دروازه بان اول تیم ملی فوتبال ایران دردهه پنجاه بود و دو عنوان قهرمانی در جام ملت های آسیا، یک عنوان قهرمانی در بازی های آسیایی و راهیابی به بازی های المپیک و جام جهانی فوتبال را در کارنامه دارد. حجازی همراه با آبی پوشان قهرمانی در جام تخت جمشید وجام باشگاه های آسیا را تجربه کرد ودر دوران مربیگری نیز تیم استقلال تهران را به نایب قهرمانی جام باشگاه های آسیا و قهرمانی لیگ آزادگان رساند. ازافتخارات دیگر حجازی این است که فدراسیون بین المللی تاریخ و آمار فوتبال در انتخاب برترین های قرن بیستم، ناصر حجازی را دومین دروازه بان برتر قاره آسیا وچهل و یکمین دروازه بان شایسته جهان معرفی کرده است. ** افتخارات حجازی در دوران بازیکنی: قهرمانی جام باشگاههای تهران همراه با تیم تاج در سال ۱۳۴۸ قهرمانی جام میلز هندوستان همراه با تیم تاج در سال ۱۳۴۸ نایب قهرمانی جام باشگاههای تهران همراه با تیم تاج در سال ۱۳۴۹ نایب قهرمانی جام حذفی تهران همراه با تیم تاج در سال ۱۳۴۹ قهرمانی باشگاههای ایران همراه با تیم تاج در سال ۱۳۴۹ قهرمانی جام باشگاه های آسیا همراه با تیم تاج در سال ۱۳۴۹ قهرمانی جام میلز هندوستان همراه با تیم تاج در سال ۱۳۴۹ مقام سوم جام باشگاههای آسیا همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۰ نایب قهرمانی جام باشگاه های تهران همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۰ قهرمانی جام باشگاه های تهران همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۱ قهرمانی جام دوستی همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۱. نایب قهرمانی جام میلز هندوستان همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۱ قهرمانی جام اتحاد همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۲ نایب قهرمانی جام تخت جمشید همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۲ قهرمانی جام تخت جمشید همراه با تیم تاج در سال ۱۳۵۳ نایب قهرمانی جام باشگاههای تهران همراه با تیم استقلال در سال ۱۳۶۱ قهرمانی جام باشگاه های تهران همراه با تیم استقلال در سال ۱۳۶۲ قهرمانی جام باشگاه های تهران همراه با تیم استقلال در سال ۱۳۶۴ حضور در بازیهای المپیک مونیخ ۱۹۷۲ (۱۳۵۰) قهرمانی جام ملتهای آسیا ۱۹۷۲ (۱۳۵۰) قهرمانی بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ (۱۳۵۲) قهرمانی جام ملتهای آسیا ۱۹۷۶ (۱۳۵۴) کسب سهمیه حضور در بازیهای المپیک ۱۹۷۶ (۱۳۵۴) حضور در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین (۱۳۵۶) مقام سومی جام ملتهای آسیا ۱۹۸۰ (۱۳۵۸) **افتخارات مربیگری: نایب قهرمانی جام باشگاههای تهران همراه با تیم استقلال در سال ۱۳۶۱ مقام چهارم جام در جام باشگاههای آسیا همراه با تیم استقلال در سال ۱۳۷۵ قهرمانی جام آزادگان همراه با تیم استقلال در سال ۱۳۷۶ نایب قهرمانی جام باشگاه های آسیاهمراه با تیم استقلال در سال ۱۳۷۷ نایب قهرمانی جام آزادگان همراه با تیم استقلال در سال ۱۳۷۷

محمد رویانیان اعلام کرده علی دایی لیست بازیکنان مورد نیازش را هم به پرسپولیس داده و در این شرایط شایعات از لو رفتن لیست سرمربی سرخپوشان حکایت دارد.

صبح امروز اخبار تایید نشده ای منتشر شد که به لیست بازیکنان مورد نیاز علی دایی اختصاص دارد. البته در فصل نقل و انتقالات انتشار چنین شایعاتی اجتناب ناپذیر است اما منبع موثقی که تاکید دارد اسمش فاش نشود، اطلاعاتی در اختیارمان قرار داد. شاید بزرگ ترین نام در لیست علی دایی، دروازه بان شماره یک استقلال باشد. سیدمهدی رحمتی که گفته می شود پیشنهاد خوبی هم از سپاهان دارد، در سرلیست بازیکنان مورد نیاز دایی قرار گرفته است. البته یک دروازه بان دیگر هم در لیست دایی است و به نظر می رسد اگر پرسپولیسی ها موفق به جذب رحمتی نشوند، سراغ رحمان احمدی خواهند رفت. به گزارش شبکه ایران، همچنین آندرانیک تیموریان، دیگر بازیکن استقلالی ها که البته این فصل را در قطر فوتبال بازی کرد ولی همچنان در لیست خرید استقلال هم حضور دارد دیگر بازیکن استقلالی است که علی دایی برای گرفتن او ابراز تمایل کرده است. همچنین یعقوب کریمی بازیکنی که از تیم های پایه استقلال به فوتبال ایران معرفی شد و در تیم نفت تهران اوج گرفت هم در این لیست به چشم می خورد. اما به غیر از این سه استقلالی، محمدرضا خلعتبری، شجاع خلیل زاده، بهادر عبدی و محسن مسلمان نیز از جمله دیگر بازیکنانی هستند که نام شان در این لیست به چشم می خورد.

شاید پیشنهاد سورینت به امیر قلعه نویی قبل از بازی با الشباب رسانه ای نشود اما این را بدانید که گزینه مسئولان متمول این تیم برای جانشینی دایی کسی نیست جز امیر قلعه نویی.

به گزارش زندگی - مسئولان باشگاه سورینت برنامه 5 ساله ای طرح ریزی کرده بودند تا با توانایی های یک نام بزرگ مثل علی دایی بتوانند به عنوان قهرمانی لیگ و لیگ قهرمانان آسیا دست یابند. این اتفاق اما رخ نداد، علی دایی به پرسپولیس رفت تا مسئولان سورینت این مربی را از دست بدهند. آنها که به فوتبال آمده اند تا هم تبلیغ کنند و هم به موفقیت برسند دنبال یک نام بزرگ برای جانشینی علی دایی هستند. نامی که شاید بتواند این باشگاه را به قهرمانی در لیگ برساند. این نام بزرگ هم کسی نیست جز امیر قلعه نویی. می گویند تماس هایی با او برقرار شده. نه مستقیم اما گفته می شود مسئولان سورینت قصد دارند امیر قلعه نویی را جایگزین علی دایی کنند تا با تکیه بر توانایی های او این بار در لیگ برتر قهررمان شوند. سورینتی ها برای جذب بازیکنان بزرگ بودجه کافی را دارند و همین می تواند راه حضور امیر قلعه نویی در این تیم را هموار کند. با توجه به اینکه قلعه نویی عادت دارد چند بازیکن بزرگ را همراه خودش به تیم جدید ببرد سورینتی ها با بودجه ای که دارند می توانند این خواسته امیر را هم برآورده کنند. تنها نکته ای که شاید مانع همکاری احتمالی امیر و سورینت شود بی تماشاگر بودن این تیم است. امیر قلعه نویی که همیشه تیمهایی با تماشاگر را رهبری کرده آیا می تواند با تیمی کار کند که کم تماشاگر یا بهتر بگوییم بی تماشاگر است؟ البته شاید پیشنهاد سورینت به امیر قلعه نویی قبل از بازی با الشباب رسانه ای نشود اما این را بدانید که گزینه مسئولان متمول این تیم برای جانشینی دایی کسی نیست جز امیر قلعه نویی. با این شرایط باید منتظر ماند و دید تکلیف سرمربی راه آهن چه می شود؟

پس از منتفی شدن حضور ابراهیم‌زاده در تراکتورسازی، مسئولان این باشگاه با فرهاد کاظمی مذاکره می‌کنند. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ حالا فرهاد کاظمی گزینه سرمربیگری تراکتورسازی است. تبریزی‌ها که نتوانستند با منصور ابراهیم‌زاده به توافق برسند، سراغ گزینه‌های دیگر خود رفته‌اند. یکی از گزینه‌های جدی تراکتورسازی فرهاد کاظمی است که هنوز با ذوبی‌ها قرارداد دارد و باید در مسابقه پلی‌آف هم روی نیمکت این تیم بنشیند. کاظمی قرار است امشب تلفنی با مدیران باشگاه تراکتورسازی مذاکره کند تا در صورت رسیدن به توافق اولیه، برای مذاکرات نهایی راهی تبریز شود.

محمد رویانیان در واکنش به شکایت باشگاه سپاهان گفت: من صحبت‌هایی کردم اما چرا سپاهانی‌ها به خودشان گرفته‌اند؟

مدیرعامل باشگاه پرسپولیس در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) ، درباره‌ی شکایت باشگاه سپاهان از او اظهار کرد: سپاهانی‌ها شکایت کرده‌اند و من هم به کمیته انضباطی می‌روم و جواب آنها را می‌دهم. من به تمام مراجع قانونی کشور می‌روم و این موضوع را پیگیری می‌کنم که چهل میلیارد تومان پول از صنعت کشور چگونه وارد یک باشگاه شده است.

وی ادامه داد: من صحبت‌هایی کردم، اما چرا سپاهانی‌ها به خودشان گرفته‌اند؟ آنها می‌توانند شکایت کنند و من هم حقایق را خواهم گفت. اگر این پول‌ها از دولت نمی‌آید پس منبع آن کجاست؟ و اگر هم این پول‌ها منبع شخصی دارد من حرفم را پس می‌گیرم.

رویانیان با بیان اینکه سپاهانی‌ها موضوع را از اصل خود منحرف کرده‌اند گفت: منظور ما فقط سیدجلال حسینی نبود. آنها نسبت به سیدجلال عقب نشینی کرده‌اند. سپاهان دو بازیکن دیگر ما را هم همینطور هدف قرار داده بود. من شخصا به وزارت صنایع می‌روم و پیگیری می‌کنم که این پول‌ها منبع شخصی دارد یا دولتی؟

مدیرعامل باشگاه پرسپولیس درباره‌ی عقد قرارداد نهایی با علی دایی هم گفت: امروز با نماینده‌ی دایی جلسه‌ای برگزاری می‌کنیم و پیش نویس قرارداد را امضا می‌کنیم.

او در پایان و در پاسخ به این سوال که گفته می‌شود علی دایی فهرست بازیکنان مورد نظر خود را به باشگاه داده است، گفت: او فهرستی به ما داده که در حال تکمیل است.